Alpe-Adria, dag 13, 3 juni 2024, Grand Hotel Entourage, Palazzo Strassoldo, Gorizia, Italië

Eén zwaluw maakt nog geen zomer, één zonnige en warme dag duidelijk ook niet. De weersvoorspelling voor vandaag was helaas weer een stuk slechter dan die voor gisteren, eigenlijk gedurende de hele dag kans op buien, later op de middag mogelijk vergezeld van onweer. We wilden maar ruim 60 km vandaag, dus af en toe een regenpauze konden we wel lijden en we hoefden vanmorgen ook niet vreselijk op te schieten, want het was toch al zwaar bewolkt.

Eenmaal op de fiets was het gelukkig nog wel droog, maar na nog geen 5 km zagen we al een regensluier op ons afkomen. Bij het sportveld van Savorgnano stonden een flinke kantine met afdak en een enorme party-tent. Prima schuilplek. Er waren aardig wat mensen bezig zonder dat er nu erg veel gebeurde en een man nam ruim de tijd om te informeren wie wij waren en wat onze plannen waren. Toen hij door had dat we wel een beetje begrepen wat hij zei en vroeg, begon hij in rap Italiaans te vertellen over het grote feest van gisteren. We kregen niet alles mee, maar de essentie was dat er gisteren een culinaire rondwandeling was geweest, waarbij de ruim 1700 deelnemers in vijf verschillende dorpjes  lokale specialiteiten geserveerd kregen. ‘s Avonds was het vervolgens groot feest voor de overgebleven 900 deelnemers met nog meer eten en drinken. De muzikale omlijsting werd verzorgd door DJ Michele Patatti - jammer dat we dat hebben moeten missen.

Een klein uur later was het weer zo’n beetje droog en konden we verder richting Cividale del Friuli. Ik ben inmiddels redelijk handig met de GPX-routes en die volgen we dan ook trouw. Vandaag was dat een minder goed plan, want Paul Benjaminse stuurde ons over een keur van Strade Bianche, die echter dankzij de regen van afgelopen nacht behoorlijk zompig en rijk aan plassen waren. Met volle bepakking word je dan bijna vastgezogen in de modder. Toen de weg tussendoor net even weer verhard was, wachtte ons een volgende verrassing: we moesten over een dammetje door een snelstromend riviertje dat zo gezwollen was, dat het water naar schatting een cm of 20 hoog over de dam heen liep, meer een stuw dus. Even ervoor stond een bord dat het verboden was om door te rijden als het water over de dam stroomde. Terwijl we stonden te overleggen of we het er toch op zouden wagen, kwam er een bestelwagen aan met twee mannen van gemeentewerken, die de situatie wel grappig vonden. Te voet konden we er wel door zeiden ze, maar anders werd het lastig. Zelf gingen ze er niet doorheen, dus we konden de fietsen ook niet even achterin het busje zetten om naar de andere kant gebracht te worden. Ze wisten wel een omleidingsroute die niet al te lang was en dat werd op een grappige manier uitgelegd. Een van de twee was een immigrant uit een Franstalig land in Afrika en die vertaalde voor ons de Italiaanse instructies naar het Frans, wat toch duidelijk makkelijker te begrijpen is. Marja zag het niet zitten om de oversteek te wagen, dus we hebben de aanbevolen omweg maar genomen.

Al met al hadden we rond lunchtijd nog maar 25 km afgelegd, maar hadden we toch al genoeg trek om in Cividale een trattoria op te zoeken voor een bord fettuccine met prosciutto crude en frico con polenta. Toen we weer op de fiets wilden stappen begon het net te regenen en hebben we onder de parasol even gebeld met Loeki, die vandaag de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt! Het werd al snel weer bijna droog en daarna kregen we onderweg alleen maar het randje van een volgende bui mee. Op zeker moment stuurde Paul B. ons een pittige helling op, een stukje Slovenië in, om ons te laten genieten van de volledig met wijnstokken beplante heuvels van de Collio (Brda in het Sloveens). Het was inderdaad prachtig, met geweldige vergezichten en op iedere heuveltop een mooi dorpje. Toen we even overlegden of we echt die onverharde steile helling op moesten waar we voor stonden, raakten we aan de praat met een ouder Sloveens echtpaar. Dat was best lastig, want zij spraken geen Engels, weinig Italiaans en zeker geen Duits en wij geen woord Sloveens. Hij keek mee naar mijn route nadat zijn vrouw de leesbril had gehaald en bevestigde dat het op zich wel de goede en ook korte weg naar Medana was, maar dat normale mensen om zouden rijden (eerst linksom naar beneden en dan weer omhoog over de asfaltweg. We besloten om de GPX-route toch maar te geloven en sloegen het lieve aanbod om nog even binnen te komen voor een glaasje wijn of schnapps, beleefd af. 

Het kwam allemaal goed en ook daarna waren er geen routeproblemen meer. Vanwege het onzekere weer hadden we nog geen onderkomen geboekt voor vannacht, dus streken we neer op een terras in een buitenwijk van Gorizia voor een pilsje en om Booking te raadplegen. Het Grand Hotel had gelukkig nog een kamer voor ons. We zitten nu in een fraai Middeleeuws paleisje, dat zoals bijna alles in deze streek een bewogen geschiedenis heeft. Leuk weetje voor Gerda uit La Clie, trouwe bloglezeres: na hun verbanning uit Frankrijk in 1830 hebben de hertog en hertogin van Angoulème en hun neef en nicht, graaf en gravin van Chambord hier een aantal jaren onderdak gevonden!

We waren al met al best vermoeid geraakt van deze dag en blij dat we recht tegenover het hotel konden eten bij Al Chiostro. We deelden een voorgerecht van gnocchi met garnalen en courgette en vervolgens een perfect klaargemaakte tonijnsteak met rucola, tomaat en gebakken aardappels en een heerlijk visje met gegrilde groenten.

Vandaag gefietst: 62 km, 290 hoogtemeters.