Alpe-Adria, dag 5, 26 mei 2024, Boutique Hotel Two Timez, Zell am See, Oostenrijk

Vandaag zijn we begonnen aan de echte fietstocht. We noemen ons plan weliswaar de Alpe-Adria en delen van die route gaan we ook volgen, maar we maken vooral gebruik van een wat ouder boekje (2014) van Paul Benjaminse: Salzburg - Venetië/Istrië, dat we hebben geleend van Chris en Titia. Op de website staan de officiële GPX-files van die route en die heb ik al deels in Strava geladen. De etappe van vandaag bestond vooral uit het volgen van de bordjes Tauernradweg, maar om het makkelijk te maken wijkt Paul daar af en toe van af, omdat sommige stukken onnodig steil of slecht begaanbaar zijn, of op een andere manier niet aan zijn hoge eisen voldoen. Bovendien is de route in de loop der jaren regelmatig een beetje aangepast, waardoor de nieuwste GPX-files en de routebeschrijving in het boekje ook regelmatig divergeren. Dat alles maakt het er voor de wegkapitein niet gemakkelijker op, maar na wat inleidende schermutselingen had ik de route toch aardig onder controle.

We hadden gisteravond al een selectie gemaakt van de spullen die op de fiets mee mogen/moeten. De rest blijft achter in de auto, die we van de vriendelijke eigenaar van Gasthof Bauerngirgl daar op  parkeerplaats mogen laten staan. Vanmorgen was het stralend weer, een hele opluchting na de zware buien van gisterenavond laat en vannacht. Om kwart voor tien was alles gereed voor vertrek en begonnen we met een fijne afdaling naar Bad Reichenhall, waar we op de route langs de Saalach konden draaien. Het punt waar we op de route moesten komen, hadden ze heel aardig verstopt - van de weg af terug omlaag, door een tunneltje onder de weg en het spoor door, over de Saalach heen, door een woonwijkje met een boog omhoog en dan afbuigen naar de rivier die zich ter plekke over een afstand van een paar km had vermomd als modderig stuwmeer. Voorbij het stuwmeer werd de omgeving steeds mooier. Links en rechts werden de bergen al flink hoger, de rivier was niet langer modderig, maar werd steeds blauwer, met hier en daar mooie stroomversnellingen, waar het kanohart van mijn oude vader ongetwijfeld sneller van zou gaan kloppen. Kano’s hebben we onderweg trouwens niet gezien, wel een paar clubjes die op een felgele rubberboot aan het raften waren.

Het fietsen met volle bepakking was wel even weer wennen en voelde een stuk zwaarder dan gisteren zonder bagage. We gingen stroomopwaarts langs de rivier en over de bijna 70 km die we hebben afgelegd zijn we netto 300 m hogerop gekomen. Dat was ongeveer de helft van het totale aantal hoogtemeters van vandaag, dus er moest hier en daar ook wel wat extra geklommen worden meestal kort maar pittig. In Weissbach waren we ruim over de helft en daar was een groot restaurant met terras. We zijn tamelijk ongemerkt Oostenrijk ingefietst, dus er moest in stijl worden geluncht: Fitnessteller mit Putenstreifen en als dessert Kaiserschmarren. Het restaurant was stervens druk: grote gezelschappen in kleurrijke Dirndls en Lederhosen, veel fietsers (bijna zonder uitzondering op sportieve e-bikes) en hoopjes wandelaars die door de beroemde Seisenbergklamm hadden gelopen. Al met al duurde het eten (daarom?) ruim anderhalf uur, dus morgen maar weer zelf wat brood en beleg meenemen, want zo’n lange pauze is slecht voor het ritme. Het kostte dan ook best moeite om weer op gang te komen. Na Saalfelden kwamen we in een groot, vrijwel vlak dal waar ook Zell am See in ligt. De route liep wel op en neer langs de rand van het dal, dus we waren blij toen we het laatste stukje zonder verdere hoogteverschillen langs de prachtig heldere Zeller See mochten fietsen.

Ons verblijf is dit keer geen chalet met bloemetjes (Hotel Sissy was daarvoor een alternatief geweest) maar een design hotel en Marja had een trendy restaurant gevonden waar we heerlijk Thais hebben gegeten - een licht maal, want de Kaiserschmarren lagen best zwaar op de maag.

Vandaag gefietst 70 km, 600 hoogtemeters.