Van Holland naar Öland -18 juni 2026 - dag 7 - Toftahöjden 7, Växjö, Zweden

Toen we vanmorgen wakker werden was het bewolkt en druilerig. Dit was, in combinatie met een temperatuur van een graad of 14, geen aanbeveling voor buitenactiviteiten. We hadden gelukkig nog wel iets anders op de to-do lijst staan: een bezoek aan Kosta, waar sinds 1742 de beroemde glasfabriek Kosta Boda is gevestigd. Hemelsbreed ligt dat maar zo’n 35 km hier vandaan, dus dat was goed te doen. Bij binnenkomst in Kosta zagen we links een flinke rij met identieke rode houten twee-onder-een kap huizen en rechts een paar net zo rode flatgebouwen (niet heel hoog, vier verdiepingen of zo), waarvan ik vermoed dat die er neergezet zijn voor de arbeiders in de glasfabriek. Het plaatsje bestaat verder vooral uit de fabriek, een museum, een grote outlet van Kosta Boda en verscheidene andere outletstores in een gebouw dat betere tijden heeft gekend. 

De fabriekswinkel van Kosta is een Walhalla voor liefhebbers van mooi glaswerk in het algemeen en glaskunst in het bijzonder. De fabriek heeft verschillende kunstenaars in dienst die prachtige ontwerpen hebben gemaakt voor zowel handgeblazen limited edition stukken als fabrieksmatige producten. Marja zei op zeker moment dan ook dat er minstens tien stukken waren die ze zo zou willen hebben. De ruimte in de auto is echter beperkt en ze heeft ook al het nodige staan in haar eigen uitstalling in de woonkamer thuis, dus ze kon zich inhouden. Waar ze vroeger vooral viel op blauw, viel de keuze vandaag op een viertal rode stukken van relatief bescheiden formaat, waaronder twee glazen aardbeien van het formaat van een flinke mango. Ik bedacht pas dat ik ze op de foto had kunnen zetten toen we ze al goed hadden ingepakt voor veilig vervoer naar huis.

Na een prima Zweedse/Deense lunch, gepofte aardappel met garnalen in een lekker sausje voor Marja en Smörrebröd met gebakken schol en garnalen voor mij, zie foto, gingen we ook nog even kijken bij de outlet van Iittala/Arabia en Rörstrand. Ook daar mooie dingen, maar we zijn niet voor de verlokkingen bezweken. Eenmaal weer terug bij ons huisje leek het weer wat op te knappen. Na het ophangen van de was zijn we nog even op zoek gegaan naar de steiger en het terras aan het water dat bij ons huisje hoort. De eigenaar had uitgelegd dat we vanaf ons pleintje konden doorsteken naar de oever van Toftasjön en beneden moesten zoeken naar een steiger waar twee aluminium kano’s op de kant lagen. Er bleek een hele serie steigertjes te zijn (voor iedere woning eentje?), maar de goede was al snel gevonden. Iets verderop waren een paar pubers aan het suppen en zwemmen en het heldere water voelde inderdaad niet heel koud aan, maar ook net niet warm genoeg om er spontaan in te springen. Morgen belooft het prachtig weer te worden; gelukkig geen 35 graden zoals ze voor NL voorspellen, maar wel zomerse temperaturen, dus wie weet.