Van Holland naar Öland - dag 5 en 6 - Toftahöjden 7, Växjö, Zweden

Als je zoals wij niet houdt van lang van tevoren plannen, kom je wel eens voor verrassingen te staan. De ene keer is dat even slikken, maar soms val je met de neus in de boter. Die contrasten vinden wij - zeker achteraf - juist leuk en dus zullen we nooit in het kamp belanden van reizigers die een halfjaar van tevoren al weten in welk hotel ze slapen en waar ze gaan eten. Twee dagen geleden waren we bezig om onderdak te regelen voor vier nachten, ergens tussen Møn en Øland, en toen baalden we wel even: de beschikbare huisjes en appartementen leken wel allemaal ingericht door blinden en er ontbrak vaak iets belangrijks als een eigen keuken of een behoorlijk tweepersoons bed. Wat we uiteindelijk uitkozen, viel in de categorie: ok, dan dat maar. Maar toen we er gisteren binnenkwamen, na een weinig opwindende reis - ook wel eens fijn - vonden we deze 100% Ikea-loft, boven een garage en met balken onder het schuine plafond, eigenlijk erg leuk. En heel fijn , want dat misten we wel in ons gezellige en ouderwetse vakwerkhuisje op Møn: dit appartement is gloednieuw en van alle gemakken voorzien. Na het minibadje van de afgelopen dagen waren vandaag vooral de regendouche en het overvloedig stromende warme water heerlijk.

Gisteren hebben we na aankomst in Växjö niet veel meer gedaan dan heel veel boodschappen halen bij de ICA en wat biertjes bij de Systembolaget, een lichte avondmaaltijd eten en een kleine wandeling maken. We zitten hier vlakbij het meertje Toftasjön en op de plaatjes van Booking hadden we een steigertje gezien naar het water. Dat plekje hebben we echter nog niet gevonden, want alle weggetjes die naar het meer leiden zijn voorzien van bordjes met Privéweg en toen we een daarvan toch even uitprobeerden, kwamen we bij een prachtig groot huis uit met een eigen aanlegsteiger. Daar zitten ze vast niet te wachten op vreemde bezoekers. Nou ja, het water is waarschijnlijk toch nog veel te koud om te zwemmen.

Vandaag zou het prachtig zonnig weer worden en een graad of 20, dus hebben we gefietst. Henk las op internet dat de omgeving hier perfect is voor fietstochten en een van de mogelijkheden was de Växjö Runt, een (ruim) rondje om de stad dus, van 42 kilometer. Na een bezoekje aan Villa Vik Toftastrand Konditori vonden we vlot het begin van de route, die we tegen de klok in gingen rijden. De eerste anderhalf uur gingen perfect en we prezen de routemakers om beurten de hemel in. Goede fietspaden door de groene randen van de stad, vaak langs de oevers van de vele meertjes en de blauwe bordjes met een wagenwiel erop wezen ons perfect de weg. We kwamen op deze doordeweekse dag maar heel weinig mensen tegen. Ook geweldig: het bankje in de zon waar we de belegde broodjes en zoetigheid van de Konditori opaten. Daarna ging er toch iets mis. Hoewel we voor ons gevoel goed uitkeken en braaf de blauwe bordjes volgden, reden we op enig moment weer naar het noorden, terwijl dat andersom moest zijn. Kijken op de wat globaal getekende routekaart en op Google bevestigde ons vermoeden. Een paar kilometer terug dan maar en ja, daar zagen we dat er op een vijfsprong twee wegen met blauwe bordjes waren en we hadden niet de goede gekozen. In een eerder stadium konden we zowel naar links als naar rechts om op de route te blijven, dus kennelijk was er een extra lusje dat niet op de kaart stond. Eenmaal weer op het goede spoor was de lol snel weer terug. Het was wel pittig rijden, want ruim de helft van het parcours was over onverharde wegen en er waren heel wat korte klimmetjes te overwinnen. Bij de Linnéuniversitetet van Växjö, een mooie campus met zo te zien ook veel studentenwoningen en niet ver van het water, reden we helaas toch weer fout. Een aardige fietster wees ons in de goede richting en ook al gingen we in eerste instantie voor ons gevoel weer de verkeerde kant op, we belandden toch min of meer per ongeluk weer op de Växjö Runt. Toen de Konditori in beeld kwam, wisten we dat het niet ver meer was, maar wel nog een stukje omhoog. Ook dat viel mee en moe maar voldaan namen we plaats op ons terras en dronken een koel Zweeds biertje. 62 kilometers zijn het geworden vandaag, dus wel wat meer dan voorspeld. De 400 hoogtemeters zorgen ervoor dat de benen nu wel toe zijn aan wat rust.