Lanzarote, here we come - dag 5 - 25 maart 2026 - Casa Melián - Playa Blanca, Lanzarote

Het was vandaag nogal bewolkt en winderig, wat een stuk beter was dan op enkele van de andere Canarische eilanden, waar hier en daar sprake was van noodweer en overstromingen. Op Lanzarote prima weer voor een excursie met de auto over de westkant van het eiland. Als eerste stonden de ‘piscinas naturales’ op het programma, daarna de ‘Salinas de Janubio’ en ‘El Lago Verde’. 

In het begin leek het een gevalletje mislukt uitstapje te worden. De weg hield op op een kilometer of drie afstand van zee, dus die piscina lieten we voor wat zij was. We konden een stuk dichter bij de volgende komen, maar er moest flink geklauterd worden over messcherpe en soms losliggende donkergrijze lavabrokken, en het zag er ook niet heel aantrekkelijk uit voor een verfrissende duik. Tussen de lava was er trouwens flink wat kleurrijke vegetatie zichtbaar. De zoutwinning was erg leuk, met een winkeltje en cafeetje erbij. Verderop bleek de kustweg om een of andere reden afgesloten, maar we konden de Lago vanaf de andere kant wel bereiken. Vanwege het mindere weer was dit vandaag een populaire bestemming. De deels door de oceaan verzwolgen vulkaan, waarin het door algen groen gekleurde meertje zich bevindt, ligt in een fantastisch, kleurrijk maanlandschap.

Inmiddels was het tijd voor een lekker broodje bij de Sciroco Coffee Shop in El Golfo en daarna staken we over naar de zuidoostkant van het eiland om te kijken of de restaurantjes met uitzicht over de oceaan in Playa Quemada, die A&A zich herinnerden van een vorig verblijf, er nog steeds waren. De oceaan was inmiddels wel wat dichterbij gekomen, maar een van komende dagen gaan we terug voor een lunch in El Pescador. Na een bezoek aan de Aldi moesten we niet ver van onze villa nog een winkeltje vinden waar een specifiek soort heerlijke lokale azijn in hele mooie flesjes te koop zou zijn. Die missie slaagde maar deels. We vonden met enige moeite wel het winkeltje, maar de eigenaar was alleen bereid om de felbegeerde Malvásia-azijn in een luxe doosje met twee andere typen azijn te verkopen en dat voor een woekerprijs. Daar luisden de dames niet in. Een voordeel van deze expeditie was wel dat we nu precies wisten waar het restaurant dat we voor vanavond hadden gereserveerd, zich bevindt.

Bij restaurant Casa Roja gelegen aan de jachthaven op nog geen kilometer van onze Casa Melián namen we voor de derde keer vooral visgerechten, anders bereid dan de vorige dagen maar alweer voortreffelijk. Foto’s uploaden, verhaaltje afmaken en publiceren, wellicht nog een uurtje kaarten en dan gaan de luikjes weer dicht voor vandaag.