Waar is het voorjaar? - 25 mei 2026 - dag 8 - Le Veenbahn, Deidenberg, België

Vandaag zijn we verkast naar België, tegen de Duitse grens aan. Dat was maar ongeveer 200 km rijden, waar we wel drie uur voor nodig hadden omdat de snelste route een flink stuk tweebaans was. Bovendien moesten we op deze tweede Pinksterdag een bakker zien te vinden die open was en dat lukte pas bij nummer drie, gelukkig wel allemaal in Maizières-les-Metz. Ik heb laatst ergens een verhaal gelezen dat er bijna rellen uitbraken in Frankrijk omdat de bakkers op 1 mei ook wel eens collectief vrij willen zijn. Dat plan is dus gesneuveld - brood is ongeveer de belangrijkste levensbehoefte van de Fransen. Je moet dus 365 dagen per jaar vers brood kunnen halen en wij vonden dat vandaag een uitstekende traditie. De escargot en de amandelcroissant waren voor onderweg en bij aankomst in Deidenberg zagen we een kunstig en kunstmatig stroompje met vijver + fontein en een bankje dat nog een beetje in de schaduw lag. Daar hebben we genoten van het heerlijke vlechtbrood. 

Omdat we pas aan het eind van de middag in ons appartement konden, hadden we nog ruim de tijd om op de fiets een stukje van de Vennbahn te doen. Die moest wel eerst gevonden worden en er staan verrassend weinig bordjes over hoe je daar moet komen. Ik had wel een beeld waar deze voormalige spoorlijn ongeveer liep en we hadden er in Sankt Vith al een glimp van opgevangen, maar onderweg daarnaartoe kruisten we het fietspad en konden we mooi in de schaduw parkeren en omkleden. Marja had in de voorbereiding gezien dat het parcours van noord (Aken) naar zuid (Troisvierges) wat zwaarder is dan andersom. Daarom besloten we vanmiddag om eerst naar het zuiden te gaan. Dat bleek al snel wat naïef want het eindpunt ligt weliswaar hoger dan het beginpunt en het is bijna nergens steil, maar ook tussendoor moeten er flink wat hobbels genomen worden. De heenweg naar Sankt Vith en Burg Reuland ging van een leien dakje. Wij hadden wel het idee dat het iets meer daalde dan klom, maar we vermaakten ons prima op het brede, goed geasfalteerde pad door een schitterende omgeving. Je rijdt niet uitsluitend over het oude spoor-tracé, dat kennelijk al voor een deel verwijderd was voordat de fietsroute (RAVeL 49/48) is bedacht. Hier en daar waren er dus verbindingsstukjes met nieuwe bruggetjes en was het af en toe even flink aanzetten om weer uit een dalletje te komen.

Na een kleine 20 km was het water op en kregen we het toch wel erg warm, dus we stopten ergens om de bidons bij te laten vullen en keerden toen weer om. Lichte tegenwind en hier en daar venijnig vals plat zorgden ervoor dat we blij waren weer terug bij de auto te zijn. Als beloning voor onze inspanningen trakteerden we onszelf op een ijsje bij Gelateria Panella in Sankt Vith. Daar stond een rij waarop ze bij Roberto in Utrecht en Toscane in de Folkingestraat jaloers zouden zijn, maar het ijsje was het wachten waard.

Ons nieuwe appartement is modern ingericht (veel Ikea) en goed geoutilleerd (Nespresso voor Marja) en heeft een heerlijk terras met uitzicht over het heuvelland. Bijna jammer dat we alleen morgen nog hebben om van hieruit de omgeving verder te verkennen.

Vandaag 35 km gefietst en 250 hoogtemeters bedwongen.