Lanzarote, here we come - of niet? - dag 1,2 - 21/22 maart 2026 - Gloria Palace Royal, Gran Canaria

Al in begin januari, toen we bijna niet uit Utrecht konden wegkomen vanwege alle sneeuw en ijs, spraken we met Albert en Astrid af dat we snel een vakantie naar de zon gingen boeken. Het werd de zon van het Canarische eiland Lanzarote. Daar zouden we na enig heen en weer geschuif, eerst vanaf Schiphol en later toch vanuit Rotterdam, vandaag naartoe vliegen, maar zo vroeg in de ochtend dat we gisteren al met de trein naar Rotterdam zijn gegaan. We verzamelden op Rotterdam Centraal, om met de bus verder naar ons hotel vlak naast de luchthaven te reizen. Na nog een wijntje en een biertje in de niet al te gezellige lobby van Ibis Budget zochten we onze praktische maar vrij kleine kamers op.

Vanochtend ging de reis verder en nu, ruim twaalf uur later, zijn we op onze voorlopige eindbestemming aangekomen. Hoe dat kan? Toen we na zo’n vier uur vliegen voor een tussenstop op Fuenteventura landden, moesten we na het lossen van een deel van de passagiers, het bijtanken en het boarden van passagiers naar Rotterdam nog drie kwartier in onze krappe vliegtuigstoelen blijven zitten voordat de piloot toestemming kreeg om te vertrekken. Dat oponthoud pakte heel ongelukkig uit, want toen was net het noodweer boven Lanzarote losgebarsten, met als gevolg dat door de regen de landingsbaan niet zichtbaar was en we, hop, opeens weer omhoog en de bocht om gingen. Even later meldde de piloot zich vanuit de cockpit: we moesten “going around”, rondjes vliegen dus, om te zien of het wilde opklaren. Helaas, na drie rondjes om het eiland moest de piloot ons meedelen dat het niet ging lukken om te landen. We gingen terug naar Fuerteventura om daar de verdere ontwikkelingen af te wachten. Inmiddels was het al na drieën en het werd later en later. Wij probeerden de moed erin te houden met kletsen met Albert en Astrid, lezen, de telefoon en af en toe de benen strekken. De ouders van twee kleine kindjes vlak achter ons hadden het zwaarder en slaagden er lange tijd niet in om het luide huilen van hun schatjes tot bedaren te brengen. Ook het cabinepersoneel zweette peentjes met heen en weer rennen door het gangpad en het geruststellen van ongeruste reizigers. Gelukkig deelden ze gedurende de vele uren wachten wel een paar keer bekertjes water uit.

Uiteindelijk kregen we te horen wat het verdere plan was voor vandaag. We gingen niet meer naar Lanzarote, want boven dat eiland cirkelden toen al zoveel vliegtuigen rond dat we pas over drie à vier uur zouden kunnen vertrekken. Dat was in strijd met de arbeidstijdenregels, dus moesten er overnachtingsplekken komen. Op Fuerteventura was niet genoeg accommodatie beschikbaar voor alle passagiers, dus zetten we koers naar Gran Canaria. In de vertrekhal van dat vliegveld wachtten we op verdere instructies. We haalden snel wat kleine hapjes om de ergste honger te stillen, toen moesten we al in de bus om naar ons hotel te worden gebracht. Om half 10, half 11 Nederlandse tijd, checkten we in bij Gloria Palace Royal, totaal verreisd en vermoeid. We gaan straks kijken naar het koude buffet dat om half 11 voor ons wordt klaargezet, maar iets zegt mij dat we het niet laat gaan maken vanavond.