País Valenciano - 4 november 2025 - Dag 1,2 - Hotel Rural La Façana, Biar

Terwijl langs allerlei kanalen de berichten bij ons binnenstromen van bridgers die naar Madeira zijn gevlogen om daar aan het jaarlijkse bridgefestijn mee te doen, hebben wij andere plannen gemaakt. In voorgaande jaren ging we vaak rond Marja’s verjaardag nog een week (soms twee) naar Zuid-Europa om de koude en natte periode voor de Kerst te onderbreken met wat meer zon en hogere temperaturen. Omdat dat telkens vooral qua temperatuur nogal tegenviel en we eigenlijk niet veel verder weg willen voor zo’n korte vakantie, hebben we besloten om het eens in begin november te proberen.

Het plan was eerst om nog eens een week te gaan fietsen op Mallorca, maar het blijkt dat de boel daar eind oktober op slot gaat. Marja vond vervolgens bij SNP een leuke reis door het gebied ten zuidwesten van Valencia. Vijf dagen fietsen van hotel naar hotel met bagagevervoer en dan nog een paar dagen Valencia bekijken. Gisteren hadden we een rimpelloze heenreis, met de rechtstreekse trein naar Schiphol, vandaar met Transavia naar Alicante, alwaar een chauffeur op ons stond te wachten voor het laatste stukje naar Biar. Perfect geregeld.

Biar is een klein stadje (ruim 3.000 inwoners) op ruim 600 m hoogte in het achterland van de Costa Blanca (o.a. Alicante en Benidorm). Ons hotel ligt in het hart van het oude centrum en de weinige bezienswaardigheden liggen zo dicht bij elkaar dat ik ze vanmorgen te voet heb kunnen bezoeken. De grootste kerk (Iglesia de Nuestra Señora de la Asunción) zit aan het plein tegenover ons hotel en de binnenstad heeft prachtige steile straatjes en lange trappen. De ruïne van Castell de Biar torent hoog boven de binnenstad uit. We dachten eerst dat de klim iets te ver en te uitdagend zou zijn voor mij, maar op zeker moment bleken we er al meanderend vlak bij te zijn. Mooi uitzicht, maar het kasteel zelf is in slechte staat en hier en daar wat provisorisch gerepareerd.

Toen we vanmorgen op pad gingen, heerste er nog een weldadige stilte in het stadje. Het was meteen al prachtig weer, zonnig en vrijwel windstil, met een temperatuur die opliep naar zo’n 20 graden. Even dachten we dat we hier de enige toeristen waren, maar in de loop van de ochtend kwamen we eerst een paar Nederlanders tegen, toen Engelsen, en later Scandinaviërs en nog een keer Nederlanders. Die laatste twee groepjes kwamen op het terras van ons hotel af, waar wij al lekker in de zon zaten te lunchen. 

We streven er deze week naar om van de lunch onze hoofdmaaltijd te maken, omdat je voor het avondeten bijna nergens voor 9 uur aan tafel kunt. Vandaag bestond de lunch uit diverse lekkere tapas: garnalen met knoflook in een sissend pannetje, gefrituurde inktvis, twee soorten huisgemaakte kroketjes en een grote Mezclun salade met gegrilde geitenkaas, kleine tomaatjes, walnoten en rozijnen en een volgens Marja te zoete honingdressing. We dronken er een heerlijke Blanc de Blancs bij, dus de rest van de middag hadden we niet veel meer te melden. Morgen fietsen!