Waar is het voorjaar? - 18 & 19 mei 2026 - dag 1 en 2 - Chateau de Logne, Ay-sur-Moselle, Frankrijk

Net als iedereen hadden wij het in Nederland al een tijdje helemaal gehad met de kou, de wind en de regen. Weg wilden we! Maar waar was het wel voorjaarsachtig weer, op niet al te grote afstand? Henk heeft een week lang naar de weersverwachting in Europa gekeken om tot de conclusie te komen dat we beter nog even thuis konden blijven, want overal was het koud. Gisteren hebben we het er toch op gewaagd, want in de uiterste oosthoek van Noord-Frankrijk leken de temperaturen aangenamer te worden. Na een redelijk vlotte reis reden we gisteren om half 5 een lommerrijke oprijlaan op, om aangenaam verrast te worden door het in een prachtig groen park gelegen kasteel met een eigen kerkje en bijgebouwen, waar we voor een week hadden geboekt. Al snel werden we welkom geheten door eigenaresse Corinne, waarna medebewoonster Jocelyn ons binnenliet in ons appartement. Dat zag er prima uit, maar wat minder leuk was: er kwam ons uit de slaapkamer een enorme kattenpieslucht tegemoet. Jocelyne rook zelf niets, door Corona. We besloten het even uit te proberen, ramen open en een bejaard flesje met geurstokjes ging de prullenbak in. Helaas hebben we de hele nacht die vieze lucht geroken. Jocelyn wilde vanochtend proberen om met speciale reinigingsmiddelen de geur weg te krijgen, dus zijn wij na het ontbijt op de fiets gestapt om de omgeving een beetje te verkennen. Dat was heel leuk, het is hier mooi groen en licht glooiend en in de bermen groeien heel veel knalrode klaprozen, koolzaad en andere wilde bloemen. Het rook hier buiten ook lekker, naar pas gemaaid gras en jonge groene blaadjes. Helaas kregen we wel de voorspelde regen over ons heen, niet heel veel, maar genoeg om na anderhalf uur koers te zetten naar Ay Mamma, hét pizzarestaurant in het dorp. Daar was het een drukte van belang, met naast ons een ploegje in oranje werkkleding gehulde mannen die zo te ruiken - het lijkt wel het thema van de dag - zich flink in het zweet hadden gewerkt.

Ik ben geen groot pizzaliefhebber, en ik eet ze eigenlijk alleen na het fietsen, maar eerlijk is eerlijk, deze waren uit de kunst. Toen we weer terug bij het kasteel waren, openden we hoopvol de deur. Ja, het rook er sterk naar schoonmaakmiddelen, maar de ramen stonden nog open. Een poosje later deden we de test, nadat we de ramen en deuren van de slaapkamer een poosje dicht hadden gelaten, en ja hoor, daar was de katerlucht weer. Enne Astrid, voor de duidelijkheid: we hadden niet die ene koffer bij ons waar een van de katten van Elske een paar maanden geleden in had geplast.

Terwijl we tijdens het avondmaal praatten over een ander plekje opzoeken morgen, stond Jocelyn voor de deur met een soort van oplossing. We kunnen vanaf morgen tot zaterdag in een ander, veel groter appartement op hetzelfde terrein verblijven. Daar zijn we blij mee, want we vinden het hier geweldig leuk en zijn nog lang niet uitgefietst in deze contreien.